De nacht in de achteruitkijkspiegel

30 oktober 20.00uur bij de vijvers van Nierhoven

Echt donker wordt het nooit meer. De vier meisjes hadden alle vier een zaklamp. En mooie laarzen aan. Dat eerste was handig, want op een onverlicht pad buiten Grijzegrubben is een beetje licht geen luxe. Dat tweede niet zo, want op dat onverlichte pad lag tien centimeter blubber. Maar voor de nacht van de nacht moesten pa en ma maar een extra schoenpoetsbeurt over hebben. Zélf vonden ze hun schoenen vooral móóier geworden. Mooier beschrijft ook de hele nacht van de nacht. Mooier weer kon namelijk niet: warm en helder. Sterren volop en warm genoeg voor vleermuizen. Dat het zelfs érg helder was, bleek op het beste plekje in Nuth om sterren te kijken – de bovenkant van de Dreksweg. De opdracht voor de deelnemers aan de Nacht van de Nacht was om de sterren in het sterrenbeeld Cassiopeia te tellen. Op de parkeerplaats bij Nierhoven telden we er zes – op de Dreksweg meer dan 16. En wat niemand voor mogelijk gehouden had: boven ons strekte zich de Melkweg uit, zwak maar goed zichtbaar. "Echt donker wordt het nooit", had ik nog tegen een van de vaders gefluisterd. De Melkweg had ik op vakantie in Italië nog in alle pracht bewonderd, maar in Limburg was hij al sinds jaren onzichtbaar door de lichtvervuiling van woonboulevard, Makro en de dicht opeen liggende steden en dorpen. Maar toch, toch: daar lag een lichte, brede band van sterren boven onze hoofden. Het is een van de spiraalarmen van ons melkwegstelsel, waar we tegenaan kijken. Maar er is een mooier verhaal: de godin Hera kreeg van haar man, Jupiter, een baby in de armen geduwd die ze moest zogen. Na een tijdje realiseerde ze zich dat het kind, Hercules, niet haar eigen kind was, maar een van de vele buitenechtelijke spruiten van manlief. Boos duwde ze het kind van zich af, en daarbij spoot de melk in het rond. Waar die is gebleven, weet u nu ook. Buiten goddelijke moedermelk leverden grote aantallen Dwergvleermuizen een hoorbare bijdrage aan het plezier dat we hadden, en de Bosuil liet zich bij het eindpunt goed horen. Of hij zich afvroeg waarom we zo laat nog langs zijn slaapboom liepen? We hebben hem een goede nachtvangst toegewenst.

 

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s